Οι περισσότερες αγγειακές ανωμαλίες εμφανίζοντα σποραδικά, δηλαδή δεν υπάρχει κάποια γνωστή αιτία που τις προκαλεί.

Σε σπάνιες περιπτώσεις έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει ένα γενετικό υπόβαθρο (γενετικές μεταλλάξεις) σε οικογένειες με αγγειακές ανωμαλίες.

Όχι. Η συντριπτική πλειοψηφία των αγγειακών ανωμαλιών εμφανίζονται σποραδικά χωρίς να υπάρχει γνωστή αιτία. Οφείλονται σε κάποιο μικρό λάθος που συμβαίνει κατά την ανάπτυξη του εμβρύου.

Ανάλογα με την περίπτωση επεμβατικοί ακτινολόγοι, πλαστικοί χειρουργοί, δερματολόγοι, ωτορινολαρυγγολόγοι, ορθοπαιδικοί, ογκολόγοι, οφθαλμίατροι, αγγειχειρουργοί, γενετιστές και άλλες ειδικότητες.

Γενικά η άσκηση είναι πολύ σημαντική για την καλή υγεία. Είναι όμως σημαντικό να προστατεύεται η περιοχή που πάσχει από τα χτυπήματα τα οποία συνδέονται με κάποια αθλήματα όπως πχ  ποδόσφαιρο, μπάσκετ.Γενικά δραστηριότητες όπως το κολύμπι, περπάτημα, ποδήλατο, τέννις είναι προτιμητέες αφού δεν υπάρχει ουσιαστικός κίνδυνος σύγκρουσης με συναθλητές.

Η σκληροθεραπεία είναι μια ελάχιστα παρεμβατική μέθοδος αντιμετώπισης των λεμφικών και φλεβικών δυσπλασιών. Στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί την πρώτη επιλογή θεραπείας για τους ασθενείς με αγγειακές δυσπαλσίες χαμηλής ροής (φλεβικές και λεμφικές δυσπλασίες) λόγω των χαμηλών ποσοστών επιπλοκών και της αποτελεσματικότητας αυτής της θεραπείας.

Με τη μέθοδο αυτή επιτυγχάνεται η ελάττωση/εξάλειψη του πόνου, η βελτίωση της εμφάνισης και σε μερικές περιπτώσεις η ελάττψση του κινδύνου πνευμονικής εμβολής.

Ο ασθενής μετά τη σκληροθεραπεία επιστρέφει στο θάλαμο. Συνήθως χρειάζεται να παραμείνει στο νοσοκομείο για μία ημέρα.

Πρέπει να αποφεύγεται η καταπόνηση του άκρου όπου έγινε η επέμβαση για 4 βδομάδες.

 

Η φλεβική δυσπλασία μετά τη σκληροθεραπεία θα μοιάζει μεγαλύτερη και θα είναι πιο σκληρή. Ανάλογα με τη φαρμακευτική ουσία που χρησιμοποιείται μπορεί να υπάρχει περισσότερος πόνος για λίγες μέρες. Αυτό είναι φυσικό και επιθυμητό γιατί με το φάρμακο που μπαίνει στη δυσπλασία κατά τη διάρκεια της επέμβασης προκαλείται μια φλεγμονώδης αντίδραση χωρίς την οποία η θεραπεία δε θα είχε αποτέλεσμα. Με την πάροδο του χρόνου, συνηθως σε 1-2 βδομάδες το αρχικό πρήξιμο ελαττώνεται σημαντικά.

 

Πολύ σπάνια, μπορεί να προκληθεί μια μικρή φουσκάλα ή ακόμα και εξέλκωση στο δέρμα σε επιφανεικές δυσπλασίες μετα τη σκληροθεραπεία. Αυτές οι σπάνιες επιπλοκές οφείλονται σε ερεθισμό του δέρματος από τις θαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιούνται κατά την επέμβασης. Συνήθως οι μικρές αυτές βλάβες του δέρματος υποχωρούν μέσα σε λίγες βδομάδες χωρίς ιδιαίτερη θεραπεία.

Πολύ σπάνια μπορεί να προκληθεί προσωρινή ή μόνιμη βλάβη σε κάποιο νεύρο που βρίσκεται κοντά στη δυσπλασία απο το σκληροθεραπευτικό φάρμακο. Με σωστή επιλογή φαρμάκου και εμπειρία η επιπλοκή αυτή είναι εξαιρετικά απίθανη.